Ikaw ba ay nag-aaral o kaya gustong matuto ng wikang Hapon? Well, here is a quick and amusing way. As far as I’m concerned, I love the advice they give you in this video, “It’s no use trying to understand their meanings, you just have to memorize them.” 
In Takudai, summer vacation has ended yesterday.
As the second semester begins, autumn season approaches like a breath of fresh air. The things that heat up in summer begin to fade as autumn slightly slow things down. How appropriate that we also call this season as “fall”. Life begins to cool down and become more laid back. Much the same with the leaves, life’s intensity begins to “fall” as well.
(Photo courtesy of Ishikawa Sensei - autumn 2007)
Everyone watches with fascination as the season begins to unveil with each passing day. Green leaves change color creating an amazing interchange of captivating reddish, yellow and brown shades.
Halos mga estranghero na estudyante ang mga kaibigan ko dito. Kakaunti pa lamang ang masasabi ko na kaibigan ko na lahing Hapon dahil mas madaling kaibiganin ang mga estranhero na estudyante dito kesa sa mga Hapon. Siguro dahil na rin sa marunong sila magsalita ng wikang Ingles kaya mas madali ang pakikipag-usap sa mga estranhero na kaibigan ko. Pero hindi naman ako nag-aalala na kakaunti pa lamang ang mga kaibigan ko na Hapon dahil kuntento naman ako sa kalagayan ko ngayon. Sa ngayon, ang mga maituturing ko na mga estranherong kaibigan ko ay galing sa mga bansang Amerika, Espanya, Ehipto, Hapon, Korea del Sur, Rusyo, Taiwan, Malaysia, Tsina.
Meron ako naging matalik na kaibigan na galing sa bansang Espanya. Tawagin ko na lang siya sa code name na KKK. Naging exchange student siya sa Takudai (shortcut ng unibersidad ng Takushoku) simula nuong 2006 ng Setyembre hanggang 2007 Agosto. Bumalik siya sa Espanya upang tapusin ang kanyang kurso sa unibersidad ng Salamanca. Hanggang sa nakapagtapos na rin siya sa taon na ito. Pero bago siya makapagtapos ay pinagbutihan niya na lakarin ang kanyang mga papeles para makabalik muli dito sa bansang Hapon dahil nagustuhan niya daw ang pamumuhay dito. Maswerte siya dahil nakapasa siya sa unibersidad ng Aoyama, isa sa mga magagandang kolehiyo ng Tokyo.
I remember the last word of K.K.K before the bus leaves for Narita Airport last year. She told us “I’ll be back!” just like what was said in The Terminator. Mapapanuod niyo ito sa ginawa ko na video na ito.
Now, here she is.. back in Japan!
Moreover, KKK and D-kun (isa pa namin na kaibigan na Espanyol na magpapatuloy naman ang pagiging exchange student sa unibersidad ng Tsukuba sa taon din na ito pagkatapos niya nakumpleto ang programa na pang-exchange student sa Takudai nung nakaraan na buwan ng Hulyo) have reunited too after not seeing for almost or more than 2 years?! Very interesting! 
I started thinking about the next chapter. Wondering what it will be. 
Unibersidad ng Takushoku
Marami sa ating mga kababayan na gusto rin makarating dito sa bansang Hapon pero mahirap makakuha ng bisa sa atin. Ang ilan sa mga payo ko ay humanap ng trabaho tulad ng pagtuturo ng wikang Ingles na madalas tawagin na Assistant Learning Teacher dito o mas mabuti rin na mag-aral ng linguaheng Hapon upang pagkatapos nito ay pwede ipagpatuloy na makakuha ng kurso na pang-unibersidad o kaya bokasyonal na edukasyon at makakakuha ng magandang trabaho balang araw.
Ito ay para sa mga estudyante sa Pilipinas na may interes na makapag-aral dito sa bansang Hapon, para malaman nila ang mga basics at iba pang mahahalagang impormasyon sa pag-aaral dito. Hindi maipagkakaila ang katotohanan na karamihan ng estudyante sa Pilipinas ay magagaling at matatalino. Kung gugustuhin nila makapag-aral sa ibang bansa, sa palagay ko kayang-kaya nila. Ang mahirap lang talaga sa mga ibang estudyante ay maraming hindi seryoso sa paghahanap ng mga oportunidad at magsumikap na matupad ang kanilang pangarap na makapag-aral sa ibang bansa. Isa pang problema ay hindi masyadong laganap ang impormasyon tungkol sa edukasyon sa Pilipinas kaya kung may gusto mang magsumikap ay nawawalan ng pag-asa dahil wala masyadong mahanap na oportunidad. Siguro marami ring oportunidad sa iba’t ibang bansa pero wala ako masyadong alam tungkol sa ibang bansa maliban lanmang sa bansang Hapon.
Halos apat na taon na rin akong nag-aaral dito sa bansang Hapon kaya kahit papaano marami na rin akong nalalaman tungkol sa sistema ng edukasyon dito. Naalala ko nuong bago pa lamang ako dito, hindi ako masyado marunong makapagsalita ng lingwaheng Hapon. Ang feeling ko dati para akong isang batang musmos na walang nalalaman sa mundo na ito. Mabuti na lamang at naririto ang aking magulang. Nariyan sila para suportahan ako hanggang sa unti-unti akong natutong magsalita ng linguaheng Hapon. Sa una, mahirap talaga mag-aral dito dahil marami sa atin ay hindi nakaka-intindi ng lingwaheng Hapon. Pero syempre hindi ibig sabihin ng “mahirap” ay “hindi na makakaya.” Para sa mga walang interes na mag-aral ng wikang Hapon, hindi maipapayo na mag-aral dito. Basta depende sa iyong interes na pag-aralan at gusto na mapuntahan na lugar. Kung talagang pursigido na mag-aral ng lingwaheng Hapon, ang susunod na problema ay ang gastusin sa eskwela. Alam ng lahat na magastos at mahal ang bilihin sa bansang Hapon. Average yearly tuition fee para sa mga publiko o pribado na unibersidad at kolehio ay mga 600,000 hanggang 1,000,000 Yen o mga 250,000 hanggang 450,000 Pesos. Para sa mga walang gaanong kaya na estudyante, ang pinakamabuting paraan ay kumunsulta sa Konsulada o Embahada ng bansang Hapon sa Pilipinas para sa Japanese Government Scholarship (Monbukagasho Scholarship) upang makakuha ng mas detalyadong impormasyon. Maganda ang mga scholarships na ito pero syempre kailangan subukan para malaman kung kakayanin o hindi. Marami ring klase eto, depende sa layo ng narating na pinag-aralan.
Ito ay introduksyon lamang kung paano magsimula mag-aral dito sa bansang Hapon. Hindi talaga para pag-usapan ang ibat-ibang Japanese government scholarship sa Japan kundi gusto ko lang kayo mabigyan ng ideya kung ano ang mga posibilidad sa pagiging buhay estudyante dito sa bansang Hapon.
Naalala ko tuloy ang famous punchline ni Doña Delilah sa dating prime time comedy sitcom “Kaya ikaw John, magsumikap ka!” (John, you have to work hard!)
You are currently browsing the Kayumanggi blog archives for Setyembre, 2008.
 | Tin sa Oktubre Festi |
 | Vanilla Vanilla… sa Job Fair sa Akiba |
| Vanilla Vanilla sa Ang Pagbubunong Sumo |
 | ed nelson r.labao sa Ang Pagbubunong Sumo |
 | Peachamomile sa Ang Pagbubunong Sumo |
